اين بار تو بگو "دوست دارم" به اسمان ميگويم زمين نياد...

یا تو

چه فرقی می کند؟

هردو مرا یاد یک چیز می اندازد

تنهایی ..

گاهــــی . . .

یکــ نِگاهـِ سَــ ــ ـــرد . . .

                                        رویِ زمِستــــــان را هَـم کَــ ــم می کُنَــــد . . .

من مسئلهء ساده ای هستم...حل میشوم....روزی در آغوشت...

کاش می شد باران همه چیز را بشوید!!ذهن مرا...قلب مرا...احساس مرا!!!!!!

بوسه نمی خواهم...

سخن بگو.

همیشه رفتن رسیدن نیست

ولی برای رسیدن باید رفت

در بن بست راه آسمان باز است

پرواز را بیاموز....

ارام باش

بگذار تقدیر هم با آرامش

گامهایش را بردارد

شاید رد پایش

کمتر آزارت دهد..

لازمه یه حلقه ای از جنس عشق دور قلبت باشه..

بی تو نفس نمیتوانم بکشم.....

اما

امشب در آغوش دیگری نفس نفس میزنند

سخت ترین دو راهی عشق

بیشمارند آنهایی که نامشان آدم است
ادعایشان آدمیت
کلامشان انسانیت
رفتارشان صمیمیت...
... حال.....
... ... ... من دنبال یکی میگردم که
نه آدم باشد... ...
نه انسان...
نه دوست و رفیق صمیمی
تنها صاف باشد و صادق
پشت سایه اش خنجری نباشد برای دریدن...
هیچ نگوید...
فقط همان باشد که سایه اش میگوید
صاف و یکرنگ..........

نه اسمش عشق است،نه علاقه،نه حتی عادت.

حماقت محض است دلتنگ کسی باشی که دلش با تو نیست

من همیشه در همان قطار بودم، انگار از ازل تا ابد.نمی دانم تو اشتباه سوار شدی یا یادمان رفت که ایستگاه مقصدهایمان با هم فرق می کند.همسفر بودن حس غریبی است، هیچ وقت نمی دانی چقدر دل ببندی اما مطمئنی که دلت تنگ می شود... شاید به خاطر آن حس غریبی که در تمام لحظه های یک سفر جاری است و شاید به خاطر اینکه می دانی هر مسافرتی یک روز تبدیل به خاطره می شود و بعدها نمی دانی به یاد لحظه هایش لبخند بزنی یا یک دل سیر گریه کنی ، به خاطر تمام چیزهایی که محکوم به تمام شدنند، مثل مسافرت، مثل قطار،و...
مثل تو

يه گوشه ي دنج و خلوت گير بياريم...چشم تو چشم هم بشينيم روي صندلي...

من مثه هميشه ترک سفارش بدم و منتظر بمونم تا بيارنش...

تو فاصله ي ِ آماده شدن قهو ه فقط  از احساس خوب بودن خدا پر بشم...

بعد آماده شدن قهوه...شروع کنم به حرف زدن...حرف بزنم و بزنم و بزنم...

از روزي که داشتم بگم...به جاهاي خنده دارش از ته دل بخندم...

يه جاهايي بغض گلوم رو اسير کنه...يه جاهايي خون شرمندگي شعله بکشه تو گونه هام...

اونم فقط گوش کنه...به حرفام...نصيحت نکنه..

بعدم بگه هر جور خودت ميخواي...اراده با خودته...هر جا لازم باشه کمکت ميکنم...

فقط اينو رو بدون...من هميشه هستم...فقط کافيه صدام کني..هميشه مواظبتم...

بعد تموم شدن قهوه...آماده شم که برم،هر چند که دلم همچين چيز مزخرفي را نميخواد...

وقتي بلند ميشم اونم بلند ميشه...ميرم تو آغوشش که امن ترين پناه واسمه...

دلم ميخواد ساعت ها همون طور پيشش باشم ،هيچي نگم...

نگاهم ميافته به جمله اي که سر در اونجا نوشته:

از ته دل بخوان مرا،اجابتت ميکنم....